Het huis van de Stad

'Het huis van de stad - omzwervingen binnen een kleine ruimte', is de titel van de tentoonstelling in het Stadhuis van Nijmegen en tegelijkertijd de titel van het gedicht dat ik voor deze tentoonstelling geschreven heb.
Het gedicht is ook een visueel onderdeel van de installatie.


Wat is de betekenis van ruimte
Een glazen omhulling, weggestopt
Onbeduidend en tegelijkertijd intrigerend
Heeft het een functie gehad buiten een lege ruimte op een historische plek
Doorgangsplek. Hart van Stadhuis
Plek van doden, van dodelijke geschiedenissen
Onschuldige plek van bruiden
Plaats van wachters en beschermheren
Plaats van wachten


Bij het schemerlicht 
In het donker
Bij de naamlozen
En de voornamen
Waar ligt de kracht
Wat is het fascinerende van deze ruimte
De Vissenkom. De volkomen transparantie
De mogelijkheid dat je bekeken wordt
De mogelijkheid om te bekijken
In het perspectief het onbekende


Ik vul de ruimte met licht en glas, met schrik en verwondering
Een landschap van onjuistheden
Vervreemding. Elementen die er niet thuishoren, misschien


Voorstelling, wat zie je en wat zie je niet
Wat zijn de meest intieme woorden die gesproken kunnen worden
De huid die je afwerpt
De wachters staan bewegingloos
Abstract in hun transparantie
Overrompeling
Verhalen worden meegedragen in de ontmoeting met de toeschouwer
De geest van de plek wordt zichtbaar


Zij staan op gras
Zij staren naar jou door glas
Van glas gemaakte weerspiegeling
Transparantie, kleur, licht, meedogenloos
Een decor. Een totaalbeeld opgebouwd uit atomen


Waar sta jij in de etalage
Je kijkt even hard naar binnen als naar buiten
Welk standpunt neem je in
Is er de onderhuidse dreiging die uitgaat van het bekeken worden
De dreiging van overmeestering


Het onmogelijke benaderen
Zien wat er geweest is
Wachten op de terugkeer van de woorden
De woorden die een verhaal vertellen
De woorden die meeleven. Snel Onbereikbaar Uitdagend
Zien en meer dan zien in de reflectie van het licht,
dat keer op keer de confrontatie zoekt
Verblinding leidt tot verwarring in het besluiteloze lichaam
De kijker raakt verblind en wil meer weten in zijn verwarring


Er zijn algemene woorden die een algemene indruk weergeven
Er is een ruimte, een verloren ruimte, verlicht in zijn eigen weerspiegeling
Je kijkt naar de reflecties - van jezelf
Je leest een geschiedenis
Veel dreigende beelden liggen begraven in oude geschiedenissen


De wachters staan De wachters zien De wachters worden verraden


Onveilige posities.
Altijd veranderende uitgangspunten
Je neemt aan wat je ziet
Je kijkt, je kijkt naar jezelf
En je kijkt naar de ander
Je wordt bekeken door de ander
En wat is die vraag om aandacht - Wat is die fascinatie
Om op ieder moment te weten wat jij ziet


Vasthouden aan uitdagingen
Algemene aandacht voor voorbijgangers
zij gaan voorbij en nemen mee:
Het verschil De anonimiteit De onschuld van de woorden
Je wordt betrapt op de dagelijksheid


Op dit moment luisteren de beelden
Het licht gaat aan en verandert de mogelijkheden
Zullen we dansen of de handen ineen slaan
Word je begrepen in de onafscheidelijkheid van het weten
Zullen wij ruilen, een beetje ondoordacht misschien,
de woorden, die even later van plaats verwisseld zijn


Mooi is de reflectie En mooi schijnt het licht
Een kleine metamorfose is behulpzaam bij de verrassing voor de onbekende


In het huis van regels en papier, van wetten en overleg
Leeft en ademt een ruimte
Verrassing in het onvoorspelbare Humor in het perspectief
Er is angst en dreiging
Er is humor en verrassing
Daar of hier in het midden van het oude huis van de stad