2010
gietsteen hoogglanslak
35 x 26 x 4 cm

In het land van de verdwaalde woorden

De laarzen nemen de woorden mee naar de grens van land en water.
Stenen voetstappen in het zand dragen de geheimen mee van de namen.
Geen boot die naamloos is; geen voetstap zonder betekenis.
De kracht van het water wordt meegenomen.
Woorden die verdwijnen in het terugtrekkende zand.
Een stilleven zoals in ĎStormí, een heel ander leven in Stadt Schweinfurt,
de dromen in Avalon-Poetry.
Speuren naar vreemde tekens, uitdagingen in het land.
Hoop op meer dan een betekenis , vraag om een ontmoeting.
Zo ziet het einde van het licht eruit.

Ik voeg me naar het land, de lucht.
Dit is het landschap van verhalen.

 

Op 28 juni 2010 om 7 uur 's morgens ben ik in de Telpost in Millingen aan de Rijn begonnen met het tellen van de boten die langs kwamen varen. Gedurende 24 uren heb ik de namen van de boten genoteerd, evenals de exacte tijd, de richting waaruit ze kwamen en waar ze naartoe gingen; naar het Pannerdensch kanaal, de Nederrijn of de Waal. 

Op grote bladen heb ik alles vastgelegd.

Naderhand heb ik 13 voor mij aansprekende namen van boten uitgekozen om deze te schilderen op gietstenen laarzen. Uiteindelijk werden de laarzen aan de waterkant geplaatst waar ze door het steeds opkomende en zich terugtrekkende water werden 'verankerd' aan deze plek aan de Nederrijn.

 

 

Ik heb deelgenomen aan het project Sector Millingen waarbij 11 kunstenaars ieder elf dagen op de Telpost in Millingen aan de Rijn verbleven; mijn onderdeel is Sector 06.

Ik heb voordat ik mij installeerde in de Telpost, van 24 juni t/m 4 juli 2010, 7 dagen een aantal overdenkingen en notities  over het komende verblijf geschreven. Ten tijde van mijn verblijf heb ik ook 7 dagen vastgelegd. Deze teksten zijn na te lezen bij  het onderdeel poŽzie .