2007
geschreven tekst op hout
40 x 27 x 72 cm
(l x b x h)


Koud in het bos


Het dode bos, het koude bos, het bange bos
Ik ben bang in het donkere bos – de woorden niet uitspreken
Struikelend in de zuigende modder – veel regen en schaduwen
Hier wordt niet gejaagd, maar de schoten zijn zichtbaar
Ik raap een stok op – steek hem tussen wijsvinger en duim
Veel modder nagejaagd en wilde zwijnen
Ik ben bang – loop door, struikel en kijk diep
In de plassen – wonderschone bouwsels in boswaters
Geen vogel – geen geluid – enge doortocht
Schreeuw – de vos is dood – zijn zij uiteengereten opgegeten
Voel mijn huid ongeschonden – voel mijn vlees opgegeten
Aasgieren uit verhalen – wie waar monster
In boom gekropen – overleven en dansen, schuddebuiken
De bomen leven in speldenknoppen – zuig – stap
Hysterisch overleven, of namaakleven
Wat maakt mij bang – het donker in het licht – het licht leeft
Afdraaien van gewoontes, in de verte het geluid van een eenzame uil
Nog natrillen in oorschelp – suizende zee – geef mij de ruimte
Nooit meer onzichtbaar te zijn met dode vos en zij uiteengereten
Toch nadenken over huid die mee te nemen is
Of juist datgene binnengehaald wat angst aanjaagt
Levende staart afgesneden van lichaam
Last afgelegd. Storende ritmes
En ondertussen vaart aanbrengen in sluiproutes

Ria Roerdink